gizli

sen hep bi şeyler yazsana bana dedi. okurum ben onları. sade olmalıymış, senden konuşmak istiyorum, seni de bilmek istiyorum dedi. bir şeyler daha derdi belki ama gitti. belki öyle gerekmiştir, belki elektrikler kesilmiştir. kim bilir...

ilgili birine benzemek

aslında çok da benzemek değil. bastıramadığı duyguları olan birine ortam yaratmak. başıma geleni yaşatabilmek. ellerimizle cıvataları sökemiyor, arabaları kaldıramıyor falan olabiliriz ama, yine de işe yarayabileceğimizi düşünüyorum ben. bir gün hayalimi gerçekleştirebilirsem, göreceksin.

hepsi erkendir aslında

her ölüm yani. şu sıralar memleket cehennem gibi. herkes yitip gidiyor. tecavüzler, iğrenç şeyler. insanın içinde umudun ölmesi zor ama. imkansıza yakın kılıyor her şeyi. belki tavrımızdandır fakat, bir tablada yan yana iki sigara olabilseydik mesela, eninde sonunda yakılmayacak mıydık? daha da kötüsü başkalarına ikram edilseydik? ya aynı anda söndürmeselerdi bizi? ya sabahın köründe içilseydik hiçbir anlam ifade etmeseydik. iğrenç sevişmelerden sonra içilenlerden iyi mi olurduk yine. her neyse, tütün yaş, fazla bekletilmez. kurursa tadı olmaz. erkenden tüketilmeli. iyi çocukların yatma saati...